Judith Koelemeijer (1967) studeerde Culturele Studies aan de Universiteit van Amsterdam en volgde de Post Doctorale Opleiding Journalistiek aan de Erasmus Universiteit Rotterdam. Vanaf 1994 werkt ze als journalist, tot 2000 in vaste dienst bij de Volkskrant, daarna als freelancer.

 Eind 2001 verscheen haar debuut: de waargebeurde familiegeschiedenis Het zwijgen van Maria Zachea.

Het boek, over de grote familie van haar vader, werd bekroond met de Zaanse Cultuurprijs (2002), de NS-Publieksprijs (2002) en het Gouden Ezelsoor (2003) voor het best verkochte literaire debuut. In anderhalf jaar tijd steeg de oplage naar meer dan 200.000 exemplaren. Haar tweede boek Anna Boom verscheen in 2008.   
Enkele recensies van Het zwijgen van Maria Zachea:
Koelemeijer tekende oer-Nederlandse geschiedenis op. De verhalen van haar vader en zijn broers en zussen, geboren tussen 1934 en 1953, echoën het tijdsbeeld van een land in stroomversnelling. Van armoede na de oorlog en jongensonderbroeken van kunstmestzakken, van angst voor de Russen en iedere zondag naar de kerk, tot roze nozemsokken, hobbytuinen met grindtegels, de pil en de afschaffing van het celibaat. (GPD)
  
Al lezend heb ik vaak moeten denken aan Montaillou, van de Franse historicus Le Roy Ladurie. (...) Montaillou in het 20ste-eeuwse Wormer - dat krijgen we hier zomaar cadeau, zonder er zes eeuwen op te hebben moeten wachten. Historici van de toekomst zullen hun vingers aflikken bij het rijke materiaal. (...) Ik heb al lezend natuurlijk nog aan een ander boek gedacht - ook een bestseller. (...) Ik bedoel De eeuw van mijn vader van Geert Mak, en ik zeg er onmiddellijk achteraan dat ik in zoverre Het zwijgen van Maria Zachea prefereer, omdat Judith Koelemeijer niet, zoals Geert Mak, af en toe uit haar documentalistenrol stapt om zichzelf even als historicus in de rede te vallen, maar in kleine details de geschiedgang als het ware impliciet in het verhaal van haar tantes en ooms heeft meegenomen. (Jan Blokker)
 
Natuurlijk ging het in de meeste gezinnen zo, in de jaren vijftig en zestig. Maar het wordt niet vaak zo mooi beschreven, behalve in romans. Dit is echt. (NRC Handelsblad)